ناراحت كننده است ، نمى خواهم در اين باره زياد صحبت بكنم امّا چه كنم . مى بينم كه خودم سياهم و زنگار دارم . شايد بواسطه اين جمله ها ، نظير كشيده اى ، كه به انسانى كه غش مىكند ، مى زنند ، بيدار شده و متنبّه بشويم . استاد بزرگ ما رهبر عظيم الشان انقلاب نقل مى كردند كه بالاى سر يك اهل علمى رفتم . در هنگام مرگ چشمانش را باز كرد و گفت فلانى تويى ؟ گفتم بلى . گفت اين خدا عجب ظالمى است ! ! گفتم مگر چه شده ؟ چرا خدا ظالم است ؟ گفت براى اينكه مى خواهد بين من و اولادمان تفرقه بياندازد . اگر دست على ( ع ) و ولايت ائمه اطهار عليهم السلام برسر ما نباشد به اينجا مى رسد . شخصى كه 70 سال در اين دنيا با فلاكت اهل علمى زندگى كند و بعد بخاطر اين بندى كه نتوانسته ببرد ، حالاديگر خدا ظالم شده است . او نه با بغض على ( ع ) كه با بغض خدا از دنيا مى رود . حضرت آيت الله گلپايگانى يك جمله نقل مى كردند و مى گفتند بالاى سر يك نفر اهل علم رفتم كه در حال احتضار بود . پيرمرد چشمانش را باز كرد و گفت فلانى تويى ؟ گفتم بله . گفت اين خدا عجب ظالمى است . گفتم چه شده ؟ گفت آخر ما هر دو طلبه بوديم ، هر دو با هم درس خوانده و با هم زندگى كرديم . تو چرا به اين مقام رسيدى و من چرا گوشه نشين شدم ؟